jump to content

jump to navigation

Bg  |  De  |  En  |  Esp  |  Fr  |  It  |  Ro

Badania porównawcze dotyczące podkarmiania

W 1997 i 1998 roku bawarski Instytut Pszczelarstwa w Erlangen (Niemcy) przeprowadził - w miejscowościach Erlangen i Kringell - kompleksowe badania dotyczące skutków zimowego podkarmiania pszczół pokarmami na bazie sacharozy i skrobi. W badaniu brało udział około 100 rodzin pszczelich, a ich celem było ustalenie, czy skład pokarmu wpływa na:

Zgodność

W obu lokalizacjach przetrwały wszystkie rodziny karmione produktem Apiinvert. Natomiast niektóre rodziny karmione produktami na bazie konwersji skrobi poniosły duże straty. Tak było szczególnie w Kringell, w którym klimat jest surowszy. Uzyskane wyniki tłumaczyć można tym, że enzymy wydzielane przez pszczoły rozkładają oligosacharydy (cukry złożone) jedynie częściowo lub wcale. Jest to szkodliwe dla ich jelit i może powodować biegunkę. Wysoka zawartość popiołu i substancji barwiących w niektórych produktach na bazie konwersji skrobi dodatkowo nasila ten efekt.

Przemiany chemiczne cukru od momentu karmienia do złożenia
w ulu

Pszczoły wydzielają rozmaite enzymy, z których dla trawienia węglowodanów najważniejsza jest inwertaza. Powoduje ona rozkład sacharozy (disacharydu) na tworzące ją monosacharydy: fruktozę i glukozę. Monosacharydy te stają się stosunkowo łatwo przyswajalne dla pszczół, jako składniki odżywcze. Maltoza (disacharyd) zawarta w produktach na bazie konwersji skrobi jest rozkładana znacznie wolniej od glukozy, przez co jako składnik odżywczy jest trudniej przyswajalna. W niektórych przypadkach udział maltozy w pokarmie składanym w ulu wzrósł pod koniec zimy. Świadczy to o dalszych reakcjach - pszczoły albo nie przyswajają otrzymanych oligosacharydów, albo przyswajają je słabo.

Skłonność do krystalizacji pokarmu w plastrze

Skłonność pokarmu do krystalizacji ustalano w momencie złożenia, a także pod koniec zimy. Okazało się, że syropy z dużą zawartością glukozy i maltozy miały silniejszą skłonność do krystalizacji. W niektórych przypadkach z komórek nie udało się wyizolować syropu, ponieważ cała zawartość komórki uległa krystalizacji.
W plastrach rodzin, którym podawano Apiinvert, odnotowano jedynie niewielką skłonność do krystalizacji. Pszczoły miały więc w nich dostateczne zapasy łatwo dostępnego pokarmu.